Υπάρχει στον αθλητισμό «η μέρα μου»;

Υπάρχει στον αθλητισμό «η μέρα μου»;

Στο αθλητικό περιβάλλον συχνά χρησιμοποιείται η έκφραση «είναι η μέρα μου», με σκοπό να αναφερθεί ο αθλητής σε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα, σε μια κορυφαία επίδοση, στην καλύτερη δυνατή του απόδοση. Για να «αναλύσει» την αιτία της απόδοσής του, υιοθετεί την συγκεκριμένη έκφραση, θεωρώντας ότι βοηθήθηκε από την «μέρα του» για επιτύχει τον στόχο του.

Εν αναμονή του αγώνα σκέφτεται «αν θα είναι η μέρα μου», αν θα βρεθεί στην καλύτερη δυνατή αγωνιστική κατάσταση, ώστε να εκπληρώσει την επιθυμία του. Μετά τον αγώνα, αξιολογεί την απόδοση τονίζοντας τη σημασία της «μέρας μου», ως βασικό παράγοντα για την κορυφαία του απόδοση.

Είναι τελικά «η μέρα μου» κάποιος ακαθόριστος παράγοντας με συγκεκριμένο «ρόλο» στην απόδοση του αθλητή;

Μήπως αναφέρεται στην ψυχολογική του κατάσταση, στον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε τον αγώνα πριν ξεκινήσει, στο πώς βίωσε την αγωνιστική συνθήκη; Μήπως η προπονητική διαδικασία που ακολούθησε του έδωσε τεράστια δυναμική, σωματικά και τεχνικά, ώστε να επιτύχει το στόχο του; Μήπως διαχειρίστηκε την πνευματική και συναισθηματική του κατάσταση την ημέρα του αγώνα, ώστε να «βγάλει τον καλύτερό του εαυτό»;

Αν προετοιμάζεται τέσσερα χρόνια για τους Ολυμπιακούς αγώνες, θα εύχεται απλά να είναι «η μέρα μου»;

Η σωματική, πνευματική, συναισθηματική κατάσταση του αθλητή, παράγοντες που επηρεάζουν συνολικά την απόδοσή του, είναι στοιχεία τα οποία ξεκινούν και καταλήγουν στον ίδιο τον αθλητή. Εκείνος θα καθορίσει «τη μέρα του», εκείνος θα προετοιμάσει τον εαυτό του και θα εστιάσει σε όσους παράγοντες επιδρούν στην δυνατότητα να πετύχει την μέγιστη δυνατή απόδοση. Γι’ αυτό και προετοιμάζεται!

Η «μέρα μου» είναι σαν την άνοιξη του Ελύτη: Για να την βρεις, την φτιάχνεις!

Γιάννης Ζαρώτης MSc-PhD

Ψυχολόγος-Αθλητικός Ψυχολόγος